Ta jedna z ważniejszych dzielnic Lizbony nie bez powodu nazywana jest „historyczną duszą” tego miasta. Jest to bowiem jedno z niewielu miejsc, które nie poddało się wielkiemu trzęsieniu ziemi, jakie nawiedziło Lizbonę w 1755 roku, i które w większości okrutnie ją zniszczyło. Przechadzając się zatem po Alfamie dostrzeżemy znaczną różnicę pomiędzy tą najstarszą dzielnicą stolicy Portugalii, a jej centralną częścią – osiemnastowieczną Baixa.
Region ten zamieszkiwali kolejno Rzymianie, Wizygoci, aż w końcu osiedlili się tu Maurowie, nadając mu znaną nam do dziś nazwę: alhama (lub arabskie: al.-hamma) oznacza tyle co źródło (lub łaźnia) – nawiązuje to do gorących źródeł, jakie można odnaleźć w pobliżu. Oni także stworzyli dla swojej nowej siedziby system obronny jednocześnie pracując nad systemem chłodniczym domów mieszkalnych. Stopniowo Alfama rozrastała się na zachód, dzięki czemu dzisiaj sąsiaduje z dzielnicą Baixa. Zamieszkiwali tu głównie rybacy i ludzie biedni, co do dziś można zauważyć. W XV w. była także Alfama uważana za dzielnicę Żydowską.
Dzisiaj Alfama to dzielnica położona pomiędzy lizbońskim Zamkiem, a rzeką Tag. Rozciąga się ona na skalistym, stromym terenie urzekając siecią uroczych, bardzo wąskich uliczek, małych placów i tajemniczych zakamarków. Stopniowo ludność, jak i turyści, zaczęli bardzo doceniać piękno tego miejsca – odnawiano stare domy, zakładano restauracje. Zwiedzając zabytki warto zatrzymać się na nocleg w jednym z wielu hoteli w Lizbonie oferujących nie powtarzalny klimat i miejscową kuchnie.
W XIX w. Alfama stała się małą stolicą muzyki Fado (typowa, melancholijna muzyka portugalska) – obok Bairro Alto (nazywanego „dzielnicą Fado”) wpływała ona na poetów i muzyków inspirując ich, powstały domy i bary Fado. Dzisiaj możemy także zwiedzać Muzeum Fado, poświęcone tradycyjnej muzyce. Trudno się dziwić, że pomimo ogromnego przywiązania miejscowej ludności do swoich domów i miejsca, pomimo ogromnej zażyłości społecznej, dzielnica ta jest powoli wykupywana dla celów turystycznych oraz przez ludzi bogatych. Można tam wynająć na kilka dni apartamenty i hotele w Alfama
Ponad Alfamą, na jej najwyższym wzniesienu, znajduje się Zamek św. Jerzego (São Jorge), który służył za rezydencję królewską aż do końca XVI w., obecnie służy także jako jeden z tutejszych tarasów widokowych. Inne miraduoros (czyli tarasy) to choćby Miradouro de Santa Luzia czy Miradouro das Portas do Sol (Bramy Słońca).
Oprócz pięknych widoków i niezwykłej atmosfery, Alfama oferuje nam także pewne naukowe (czy historyczne) „rozrywki”. Mamy tu zatem Museu de Artes Decorativas (Muzeum Sztuki Dekoratywnej; XVII w. dwór ze wspaniałymi wnętrzami), wspomniane już Muzeum Fado, a także Muzeum Sztuki Wojskowej a nawet Muzeum Kafli.
Alfama obfituje także w piękne kościoły – wybudowane na zboczach wznoszą się dumnie i nieustępliwie. Nie tylko podziwiać można niezwykłe widoki z ich przestrzennych tarasów, ale przede wszystkim kunszt i piękno architektury. To tutaj znajdują się: Wielka Katedra (najstarszy budynek Lizbony, jego powstanie datuje się w wiekach XII – XIV), kompleks klasztorny São Vicente de Fora (pochodzący z XVI w.), XVII w. Santa Engrácia zamieniony w Narodowy Panetnon, kościół św. Antoniego (to w tym miejscu narodził się ten święty) oraz Convento da Graça (z XVIII w.)
Ważnym miejscem jest także prawdziwy rzymski teatr. Typowa architektura rzymska zachwyciła archeologów, którzy twierdzą, że jest to jeden z największych tego typu zachowanych obiektów.
Zwiedzając zabytki Lizbony warto zatrzymać się na tani nocleg. Hotele w Lizbonie oferują dla swoich klientów atrakcyjne ceny noclegów i niepowtarzalny klimat oraz miejscową kuchnie.
——————————– Nota o prawie autorskim. ———————————-
Artykuł został dodany przez pracowników systemu “ Hotele Lizbona www.Hotels-Base.com. “
Artykuł chroniony jest prawem autorskim – kopiowanie, powielanie całości lub części artykułu jest zabronione.
