Technologia Wimax (Worldwide Interoperability for Microwave Access) jest to technologia która zapewnia dostęp do sieci Internet korzystając z łącza radiowego. Technologia Wimax oparta jest na dwóch standardach: IEEE 802.16 a także ETSI HiperaMAN, które umożliwiają współpracę między sprzętem różnych firm.
Szybkość łączy technologii Wimax wyliczana jest na około 75 Mb/s, co oznacza możliwość skutecznej konkurencji z rozwiązaniami przewodowymi. Jednak przy dzisiejszym stanie infrastruktury oraz dostępnym sprzęcie średnia szybkość łączy wykorzystujących technologię Wimax nie przekracza 2 Mb/s. Tak słaba szybkość wynika z kilku czynników. Ażeby uzyskać maksymalną przepustowość odległość między nadajnikiem a anteną nie może być większa niż 10 km. W rzeczywistości, poprzez niewielką sieć nadajników osiąg ten nie może być spełniony. Jednakże maksymalna odległość między nadajnikiem i anteną odbiorczą gwarantującą poprawne działanie wynosi pięćdziesiąt kilometrów. Jednakże realna odległość ta jest sporo mniejsza, a wszystko przez obiekty będące na linii sygnału z nadajnika do anteny odbiorczej. Wszelki budynek, krzak, góra stojąca pomiędzy stacją nadawczą a odbiornikiem zakłóca sygnał a to uniemożliwia wysoką jakość usługi.
Technologia Wimax może być stosowana zazwyczaj tam, gdzie nie ma dostępu do Internetu przy użyciu łączy przewodowych. Może być tak że wykorzystana do tworzenia MAN – miejskich sieci komputerowych.