ADHD
Nadpobudliwość psychoruchowa – jest to zaburzenie, którego angielska nazwa to Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD). W polskiej terminologii używa się także określeń: zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji, czy zespół hiperkinetyczny. Jego objawy to zwiększona impulsywność, hiperaktywność ruchowa oraz problemy z koncentracją uwagi. Objawy te powinny być zaobserwowane w wieku do siedmiu lat.
ADHD ma podłoże genetyczne. Jeszcze do niedawna pokutowały teorie, że za zaburzenie odpowiada np. zatrucie ołowiem, niewłaściwa dieta, czy mikrouszkodzenia mózgu. Prawdopodobieństwo, że u dziecka rodziców mających ADHD również wystąpi to zaburzenie jest istotnie większe.
Podstawową metodą leczenia nadpobudliwości jest psychoterapia, a w szczególnie uciążliwych przypadkach wymagane jest włączenie farmakoterapii. Niebagatelną rolę w terapii ADHD odgrywa środowisko, psychoedukacja, skierowana do otoczenia osoby nadpobudliwej – przede wszystkim rodziny, szkoły, opiekunów, współpracowników.
